اونقدر خودخواهآنِه بَغلت کنمـ کـه جآیِ ضَربآنِ قَلبمـ رویِ تنت بمـونـه

میدونستم لیاقت نداری که نخواستم بچه داشته باشم ازت ، اتفاقا منی که عشق بچه بودم و خیلی بچه دوست داشتم ببین چه هیولایی بودی و چه ادمی از من ساختی که دلم نمیخواست بچه ای باشه و توی زندگی با من و تو اسیر بشه ... بچه به لطف خدا باهوشه گیرایی بالایی داره حواسم به تغذیه اش هست که خوراکی های بی ارزش و مضر بهش ندم ، حواسم هست که روحش آسیب نبینه ولی تو رفتاری کردی که این تصویر توی ذهنش ثبت بشه و دوباره پرخاشگری کنه ... کاری کردی که من دیگه مثل قبل حوصله ندارم و به این فکر می‌کنم که اون موقع ها که این بلا رو سرم میاوردی تنها بودم دغدغه ای نداشتم ولی الان بچه هست ..

از اینکه همیشه و همه حالت اولویت خانواده ات هستن و این باعث شده من و ارشا رو نبینی ، یا وقتی هستی همش سرت توی گوشیه بیشتر از قبل حرص میخورم که ای کاش بچه ی تایمی میومد که حداقل یاد گرفته باشی چطوری با من رفتار کنی ...

از رفتار های توعه که ازم ی آدم عصبانی و پرخاشگر ساختی اونوقت خودت میشینی همه جا پشت سرم حرف می‌زنی و بد میگی .. متاسفم برای خودم و ... متاسفم برای موقعی که داشتم انتخابت میکردم به خانواده ات دقت نکردم گفتم خودش مهمه . حواسم نبود که تو از همون خانواده با اون تروما وطرحواره اومدی و همه رو توی زندگی شخصیمون داری نشون میدی